Sastro Jendro

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

SASTRO DJENDRO

Yoiku sawijining kawruh soko jowo purwo

Sastro kang sinerat piwulang kautaman

Momot babagan kawruh kasampurnan

Manungso biso dadi ratuning jagad

Mengku jagad hiyo nguwasai jagad

Ning arcopodo rinuwat dening bethoro

Ning kaalusan rinuwat dening dewoto

Mulo njur biso dadi ratuning jagad

Biso anguwasai jagad alus klawan kasar

Mulo njur kaaran sastro jendro hayuningrat

Ateges kawruh kang biso mengku tan kawengku

Mung ning kawruh jowo kang piningit

Kaaran SASTRO CETHO WADININGRAT

Sastro jendro hayuningrat pangruwating barang sakalir

Kang biso dienggo ngruwat sakabehe

Njur kapungkasan dening sastro jendro pangruwating diyu

Iku sastro kang sinerat kanggo ngruwat ditya diyu buto mayanggo seto

Kang wus katurunake dening hyang wiseso

Yen wus wikan marang sajatine sastro mau

Sayekti tetep hayuningrat

Ateges raharjaning jagad

Ora mung raharjaning diri 

Kang sinebut pangruwat barang sakalir

Iku kabeh kadunungan hayu rahayu

Angkoro ora biso murko

Hiyo kabeh angkoro kang ono ing arcopodo

Amargo ngemot sajatining kawicaksanan

Dene sastro cetho wadiningrat

Iku waskitoning panunggal

Mulo cetho ing sangkan paraning dumadi

Hiyo dumadiyo mardikoningrat

Kang ateges jatining kalepasan..

Wiwite sastro djendro

Dumadi sastro djendro hayuningrat

Dumadi sastro djendro hayuningrat pangruwat barang sakalir

Kapungkas aran sastro djendro hayuningrat pangruwating diyu

Lan kang siningit 

Kaaran kawruh sastro cetho wadiningrat

Mung kabeh mau sangkane soko kawruh jowo kuno

Yoiku 

Surodiro joyoningrat rat, lebur dening pangastuti

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More

Ingkang Aran Utomo

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

UTOMO

( uningo totoning suksmo )

Weruh klawan meruhi ing kaweruh

iku padunungane pangerten

Wikan klawan ngawikani ing pangawikan

iku padunungane kasunyatan

Wasis klawan winasis

yoiku wus bangkit migunakake

Olehe ngaweruhi ing pilah pilahe tur pigunoe

ateges ngerti ing pangerten

awit kang wus kaserat lan ora

iku isih arupo katrangan

iku sworo kang ngayuworo

utowo seratan kang tinulis

hiyo ora biso diugemi menowo durung wikan marang nyatane

kang mangkono yen diugemi kaaran hangawulo kumandhang ateges ngugemi sworo

yen mung ngerti karepe bae tanpo wikan ing nyatane iku kaaran hangawulo anggitan

Dene sarupane anggitan iku yen digigit amesti ora dadi

ateges menowo dioyak lan diuyel amesti mbulet lan ruwet wangsulane

amargo nyatane mung soko pinter olehe nganggit nganggit, ora soko oleh olehaning weruh (kaweruh)

Menowo wus ngerti pilah pilah lan piguno tur karepe

wus wikan marang nyatane

banjur wus bangkit migunakake

iku kaaran wus mumpuni ing kredhaning bawono

ateges lebdo ing kawruh

kang mangkono iku dadi ora sio sio ora muspro olehe ngudi kawruh

Mulo ora gampang kang aran utomo

samongso isih gothang lan kuciwo

hiyo gothang yen durung nyumurupi ing bener lupute

hiyo kuciwo menowo durung biso bangkit migunakake

Dene weruh ing bener temenan (kawruh sajati) iku nalikane

wus nyatakake rasuk rinasuk, seksen sineksen, lan tetep tinetepane jagad cilik klawan jagad gedene

yen ora mangkono iku ateges isih durung biso nanding bener klawan luputing kawruh

kang andadekake poro bantah

arebut bener arebut becik nganti dadi pasulayan

Mulo amrih luwih becik.e iku dibisao meruhi kaluputane dewe klirune dewe

banjur biso milah milah lan nisihake endi sing dadi reribet lan pepethenge

wekasan tuwuh gilig ing tekade

yen wus mangkono

sanajan diluputake dening wong sa-jagad pisan, sayekti ora dadi owah gingsir cilik atine

Kanggone poro kang ngudi kaweruh

prayogane ora bantah ing saliring wewarah

ora nacad ing sakehing pitutur lan piwulang

ananging wigatekno, salusurono, lan sumurupono mungguh bener lupute

njur tumancakno ing awakedewe

Klawan ngungkurake angkoro

Anetepi wening ing cipto

Lereming tyas gandulono

Hiyo sanityasno ing mongso

Kang kayungyun dadiyo

Teteping lestari ing batos

Pangudien kang nastiti

Titenono nganti putus tatas

Ing samubarang pambudi

Binudiyo ingkang bontos.

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More

Poncodriyo Klawan Arcopodo

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

NGARCOPODO

Iku limang pangroso

.pandulu

.pangrungu

.pangambu

.pangecap

.pangroso awak

Tanpo ono kalimoe, arcopodo iki ora ono

Onoe arcopodo iki hiyo soko onoe kalimo mau

Iku dununge sing dirasakno..sing digae ngrasakno..lan sing ngrasakno..

Gelare arcopodo :

.rerupan lan wewarnan

.sworo

.gegandhan

.legi, kecut, pait, asin, sepet isp

.gatel, keri, alus, kasab, adem, panas

Onoe rerupan iku soko onoe pandulu, lan sirnoe rerupan iku soko sirnoe pandulu, mung ono lan sirnoe iku bareng.

Sworo.gegandhan.legi kecut.adem panas hiyo mangkono, sing ono soko onoe poncoindro

Kalimo limoe ikuloh sg anggelar onoe arcopodo..

Arcopodo iku jagad gedene poncodriyo

Poncodriyo iku jagad cilik

Poncodriyo iku arane roso wadag..poncodriyo diwengku angen angen..yo angen angen iku sing dadi ratune poncodriyo..

Yo ning kunu njur diri muni, arcopodo iki pancen ono..

Mangkene ;

Roso wadag+angen angen+diri = wong bongso donya

Gelare ;

Arcopodo iku jagad gede, ateges sing DIRASAKNO

Roso wadag iku jagad cilik, ateges sing DIGAWE NGRASAKNO

Diri iku sing NGRASAKNO.

Anane sing dirasakno iku gumantung marang sing digae ngrasakno, contone ; anane sworo iku gumantung marang anane pangrungu, sworo ora ono kanggone liyane pangrungu, amargo sworo iku jagate pangrungu, dudu anane pangrungu soko anane sworo..

Dene sing digae ngrasakno iku gumantung marang anane SING NGRASAKNO..

Mulo sajatine sing dirasakno iku ora ono, mergo anane manut sing digae ngrasakno, sing digae ngrasakno iku sajatine ora ono, mergo anane iku manut marang 

onoe SING NGRASAKNO..

Yoiku gelare urip ora nekani papan mongso, anane urip ora soko anane jagad, ananging anane jagad iku soko anane urip, jagad ora nggelar urip, nanging urip iku sing nggelar lan nggulung jagad, urip iku ora manut kahanan nanging kahanan iku manut urip, jagad ora gawe urip nanging urip iku sing gawe lan gelar jagad.

Amargo angen angen iku ratuning arcopodo, mulo kabeh wong donya iki mujo angen angen, hangawulo marang angen angen.

Ning arcopodo (janaloka)

Ono swargo narokoe

Yoiku kepenak lan ora penak

Kang ateges swargo narokoe angen angen

Arupo kesenengan lan sengsorone rogo

Manungso sing gedhe jiwo kawadagane

Yoiku blegere wong bongso donya

Ono wong bongso donya

Ono wong bongso alus

Ono wong bongso dewo

Ono wong bongso pengeran

Dununge kabeh mau dewe dewe

Manut marang jiwoe

Gumantung marang gedhe cilik.e rosoe

Awit kajaten.guruloka.endraloka iku kalingkep janaloka kanggone wong bongso donya

Kajaten.guruloka hiyo kalingkep kanggone wong bongso alus

Kajaten iku kalingkep kanggone wong bongso dewoto

Amung wong bongso pengeran bae sing biso cetho marang anane kajaten.

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More

Kaweruh Sajati

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

SEJATINING KAWERUH

Kaweruh sajati iku kawruh soko guru sajati

hiyo iku hyang guru budhi

dumunung ono ing njero ora ning njobo

tegese guru iku sing digugu lan ditiru

ono guru njobo ono guru njero

guru njobo hiyo sing ono saknjabaning rogo

biso arupo tulisan, ucapan, lan isen isene arcopodo

iku kabeh biso dadi pelajaran kanggone manungso

arupo kaweruh

yoiku oleh olehane ngaweruhi 

lumantar gurune ( sing digugu lan ditiru )

Sopo gurumu endi gurumu 

yoiku sawenehe sing mok gugu iku rupane gurumu..

mung ono sing luwih patut digugu

hiyo iku guru sing ono ning njero

yo ning njero awake dewe

sing ora tau luput lan salah

sing mung nuduhno marang bener

sing mung aweh pepadhang marang engetan 

sing madhangi angen angen

iku guru sajati arane, uwohe wit kayu sajati

Awit soko iku guru sajati dudu angen angen dudu engetan

dudu cipto dudu sanubari yo dudu kang ono ning njero kasar

koyo utek jantung paru ati 

ananging luwih alus soko iku kabeh

ateges padunungane luwih njero lan luwih alusan maneh..

( kaweruh iku wus dadi bageane manungso, ateges biso weruh soko angen angen ( pamikir ), biso weruh soko pangroso ( ngrasakake ) 

ugo biso weruh soko doyo alusing gusti ( tinerbuko )..

Mung weruh bae yo tanpo guno yen ora wikan

Mung wikan bae yo muspro yen tanpo biso

tegese weruh iku padunungane pangerten

tegese wikan iku padunungane kasunyatan

tegese biso iku padunungane wasis

yoiku bangkit migunakake..

Mung ngerti tanpo wikan nyatane iku tanpo guno arane 

yen wus wikan nyatane bae hiyo muspro

yen tanpo biso bangkit migunakake..

awit soko iku yen wus wikan bae isih luwung 

tinimbang mung weruh bae

amargo samongso mongso yen wus wikan iku

hiyo biso bangkit migunakno

kaaran wus sembodo

hiyo wus lebdo ing kaweruh.

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More

Cupumanik Hastogino (cupu manik astagina)

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

CUPUMANIK HASTOGINO 

(cupumanik astagina)

" Temurune cupumanik astagina. .Bareng cupu iku kabuka, ing kono isine Hyang Tanpo Uno lan Tanpo Uni. .Panjenengane Hyang Tanpa Uno banjur jengkar soko kono, ngasrama, ing gunung Mahendra jejuluk Bethoro Wahyu Cokroningrat. .Dene garwane banjur ngasrama ing gunung Maliawan, sesilih

Bethari Pulungono wati. .Sing sopo kang biso tinedakan ing panjenengane, iku kang bakal kuwat nurunake ratu.”

Yoiku rupane saloka jowo, sing kerep dadi tetembungan ing pewayangan purwo, 

medar kawruh sangkan dumadine bawono.

purwopodo arane

purwo iku awitan podo iku pandhegan

ateges papan palerenan kang sakawit

wiwitane saliro suci tumedhak 

kaserot ing doyoing bawono kawuwulan

salin rupo banjur kaaran jiwo

urip kang isih rupo cahyo

keratone kaaran purwopodo

Yoiku sing diarani Wahyu dening wong jowo

wah ateges akeh yu tegese nyowo

wahyu iku dadi sangkane jiwo

mung isih ono pulung andaru teluh

ugo liyo liyone sing banget akehe

dadi sangkan temuruning jiwo ing arcopodo

tambah akeh wuwulane sangsoyo kasare

hiyo dadi soyo kurang kamurniane

tegese murni iku suci

dene wahyu isih luwih suci tinimbang pulung

Nalikane jiwo jiwo ing bawono ngasmoro

nunggalno rosoing asmoro

ning kunu doyoe roso kang nunggal biso anarik 

sawenehe jiwo jiwo ing kaalusan

katarik kaserot miturut prabawaning asmoro

yen roso sing nunggal biso murni

hiyo wahyu sing katarik

yen kurang murni, hiyo pulung utowo andaru

koyo mangkunu sateruse nganti anyerot

bebakalan rupo jiwo jiwo kasatoan.

Dene cupu iku tegese wadah, manik iku sesotya, hasto iku wolu, gino iku hiyo guno.

wiwite wong kang ngarani mangkono dek kuno kunoe

hiyo pancen wus mumpuni, wus lebdo ing kawruh

dadi karepe iku bebadan kang arupo sesotya kang duweni wolung doyo utowo piguno

iku karepe nuduhno marang sangkane jiwo kang aran wahyu

hiyo iku kang aran Hyang Tanpo Uno Lan Tanpo Uni.

Rupane wolung doyo kang soko wahyu iku

kang tanpo luwe

kang tanpo turu

kang tanpo bungah

kang tanpo susah

kang tanpo soyah

kang tanpo loro

kang ora kademen

kang ora kepanasen

Ateges kang wus ucul soko wuwulane doyoing bawono

mulo iku sing biso dadi panguwating ratu ing bawono

mulo ono ning sarupane dongengan

cupumanik astagina iku sawijining pusoko

sing sakti mondroguno sing dadi rebutan

katurunake dening bethoro suryo.

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More

Doyo Lan Kakuwatan

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

SINAU KANG ARAN DOYO

Doyo lan kakuwatan

Kakuwatan iku uruping doyo, ora ono kakuwatan tanpo doyo

mung anane doyo ora mesti bareng anane kakuwatan

larasing doyo kalumpukake sangsaya mundhak gedhe

sing alus tuwin sing kasar mung kacek piguno bebayane

tlaten olehe golek golek anisihake alus kasare

prayogane kerep niteni ing saben dino lumakune

olah doyo ora katon lumantara ketoro

awit doyo soko njero kang katon ing njobo

ugo doyo soko njobo kang katon ing njero

ora ono bleger rupo tanpo ananing doyo

ora ono obah obahan tanpo ananing doyo

hiyo ora ono mongso tanpo doyo

sing ono njobo iku gether urip arane

sing ono njero iku uruping urip arane

doyo tunggal sangkane, dadi sapirang pirang parane

DOYO KASAR LAN DOYO ALUS

Wong mlaku wong lunggu wong meneng iku kabeh ngempakno doyo

sabendino saben jam saben menit sadetik detike manungso iku ora pegat pegat ngempakno doyo

ono sing ngempakake doyo kasar ono sing ngempakake doyo alus

ono sing kulino ngempakno doyoning roso alus yo ono sing kulino ngempakno roso kasar

dene parane doyo kang metu soko roso kasar iku amung pepetheng bebingung ugo apes

awit kerep diempakake sangsaya mundhak mundhak gede doyone kang mahanani lestarine

dadi ono ing salawase urip, manungso iku ngempakake doyoning uripe kanggo ngurip nguripi tetandurane

yoiku tetanduran roso ; kang wus thukul ono ing njero sanubarine manungso

sapirang pirang werna maceming roso iku wiji sing biso thukul gedhe menowo kulino diempakake

endi thukule sing gedhe yoiku doyo sing bakal ngaling ngalingi tethukulan liyane sing cilik cilik

mulane wong sing kulino susah iku biso lali yen bungah iku ono, amargo bungahe katutup dening susahe

awit roso kasar-roso alus-roso luwih alus-roso alusing alus iku duweni jagad dewe dewe

roso kasar yo akeh banget cacah jinise, sing alus y akeh macem wernane, roso luwih alus hiyo akeh maceme

dene roso alusing alus iku kaaran roso tunggal, roso murni kaaran sangkalpa....

mulane manungso iku biso dadi bethoro dadi brekasaaan dadi memedhi dadi gusti dadi lelembut

biso dadi mustikaning jagad hiyo biso dadi leletheking jagad

biso manjing ing jagad padhang nrawang biso manjing ing jagad petheng dedhet

biso manggon ing kaendran y biso manggon ing guruloka ugo kajaten.

KAHANANING DOYO

Endi doyo Endi urupe?

ing nalikane uwong iku rerasan babagan rasaning kawruh, 

rembukan prakara kang becik (migunani marang liyan)

ning kunu roso alus mecungul, duwe kakuwatan nglindih roso liyane..

iku sarupaning doyo alus sing sumebar ing sanubarine, kahanane padhang lan adem

dene sumebare doyo kasar iku kahanane petheng lan panas, mulo yoiku bebakalan kang dadi pengajake pegel lan luwe

bebakalan sing ndadikake apes lan lelaraning awak, mulo akeh wong loro amargo akeh bebingunge

yoiku sing marai lumakune getih ora runut lan ora selaras karo doyoing sanubarine.

sadengah roso sing kerep empane, kerep mecungule, kerep ditarik doyone saya lawas sangsaya mundhak gedhe dene wewatekan lan karaktere uwong iku manut marang pakulinane, hiyo endi doyo sing kerep diempakake yoiku sing dadi bleger uripe

wong sing kerep manggon ing panggonane wong becik, kerep kumpul wong becik, iku sabendinoe yo anggendheng roso kang becik

urupe/kumorone panggonan ning kunu yo becik (....)

Mulane perlu banget kanggone wong kang ngudi kawruh kabatosan iku kerep kekumpulan, sarasehan

pamrihe y anarik sing alus kang sumingit ono ing njero, nalikane sing alus wus mecungul nglindih sing kasar, ning kunu doyoning urip nguripi kang alus, yen mongso iku roso kasar nganti sudo dayane, wong sarasehan ora kroso pegel, ngantuk, luwe

amargo pegel ngantuk luwe iku empaning roso kasar.

awit soko iku wong ngudi kawruh kabatosan perlu kekumpulan kang pamrihe ;

ngumpulake doyoe uwong akeh sing wus podho akeh aluse, kadadekake siji, klumpuking doyo mau andadikake kakuwatan gedhe kang biso anarik, anggendheng jiwo jiwo liyane, iku rupaning kahanan edhi ing sajeroing kaalusan, kang dadi sandi keraton ; sing kakuwatane biso amiyak sakehing doyo kasar ing sakiwo tengene, hiyo miyak doyoing angkoro..

perlune ya kanggo nyirep doyoing angkoro 

amargo soko kuwate doyo angkoro, 

nganti manungso kangelan olehe biso uwal, kagubet soko njobo njero.

PIYANDEL (percoyo)

Iku hiyo rupaning roso sing nganakake doyo, 

iku yo rupaning kakuwatan sing biso gedhe yen kulino diempakake

amargo saben doyo iku biso mundhak mundhak 

ya biso sudho kakuwatane yen ora tau diuthik uthik, wekasan mati..

piyandele marang dirine dewe iku perlu banget diundhaki doyone

amargo tanpo ananing piyandele diri amung ono gethir kuwatir pasrah..

menowo kuwatire sing kerep mecungul piyandele sudho dayane

dadi akehe percoyo marang diri iku anyudho gethir kuwatir

mung piyandel marang diri iku asale soko gumedhe ngegungake dirine

nalikane gumedhe mau wus kabuntel dening kaademan lan katentreman ning kunu roso gumedhe salin rupo dadi percoyo marang diri.

piyandel iku sawijining doyo sing biso ngowahake kahanan

arepo percoyo marang A, B, C, D iku biso dadi jalaran owahe kahanan yen percoyo temenan

coro saiki kaaran doyo kakuwatane sugesti..

bedaning piyandel marang diri lan piyandel marang sakliyane diri iku mung ono ing padunungane

dununge piyandel marang diri iku wus tanpo gumedhe amargo gumedhene wus salin rupo

dene piyandel marang sakliyane diri iku gumedhene tetep ono amargo isih durung kalimput dening adem lan tentreme

kang andadekake parane ora podo, sing siji gowo adem tentrem sing sijine ora gowo adem tentrem.

mulo padunungan jagate hiyo ora podho, sing siji padhang sing sijine ora.

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More

Pirantining Urip Ing Bawono

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Kaweruh Pirantining Urip Ing Bawono

Saknjabaning urip ono roso, saknjabaning roso ono jiwo, saknjabaning jiwo ono nyowo, saknjabaning nyowo ono badan, saknjabaning badan ono suksmo, saknjabaning suksmo ono rogo.

Urip gegandengane roso

roso gegandengane jiwo, jiwo roso nunggal urip

nyowo gegandengane badan

suksmo gegandengane rogo

(Mulane ono tetembungan jowo : Bojone jaka lara iku ing tembe mesti ketemu maneh kumpul sawiji)

ateges ; jiwo iku bojone urip, badan iku bojone nyowo, rogo iku bojone suksmo, nganti salawase yo panggah mangkono gegandengan tan owah ( wutuh ).

Jaka ; lanang sing durung tau saresmi

Lara ; wadon sing durung tau saresmi

Saben ono urip mesti ono jiwo roso

saben ono badan mesti ono nyowo, mung ora saben nyowo ono badane

saben ono rogo mesti ono suksmo, mung ora saben suksmo ono rogoe

Dumadine urip iku ono sing dirasakno, ono sing dienggo ngrasakno lan ono sing ngrasakno

Dumadine pati iku ora ono sing dirasakno (hampa), ora ono sing dienggo ngrasakno (kosong) lan ora ono sing ngrasakno (sirno)

awit isih ono Sing Ngrasakno iku arane isih urip, manungso ing bawono iku anggowo jiwo-nyowo-suksmo sing niti ing sajeroing awak wadag ( rogo ), tanpo awak wadag wus dudu jeneng manungso maneh..

jiwo iku tan keno pinisah soko roso, koyo dene badan iku tan keno pinisah soko nyowo, rogo tan keno pinisah soko suksmo..lebure rogo soko lebure suksmo, lebure badan soko lebure nyowo, lebure roso yo lebure jiwo yo lebure urip..dene anane urip y soko anane jiwo roso, anane badan soko anane nyowo lan anane rogo iku soko anane suksmo..

NYOWO KLAWAN BADAN

SUKSMO KLAWAN ROGO

Saknjabaning urip ono roso saknjabaning roso ono jiwo saknjabaning jiwo ono badan..nyowo

amergo kedadean lan ilange iku soko howo mulo kaaran nyowo, kang aran badan iku awak alus..nyowo iku anggowo karso (karep kang sakawit), hiyo karso iku kang mahanani anane rahso (alusing kekarepan) , nyowo iku sing dadi pikuwating badan, amergo anane badan soko nyowo, ringkih lan kuwate hiyo gumantung marang kahanane nyowo, dene lebure nyowo soko lebure karso lan rahso..

dene rahso iku ono papat wilangane : panas adem padhang lan petheng sing dadi dasar, kagelar dadi sapirang pirang warno, awit soko iku saben ono rahso mesti ono roso, mung ora saben roso ono rahso....

dene badan iku anggowo doyo magnetism, sing biso anarik doyoing bawono (unsur urip) sing ono papat rupane, yoiku doyo bumi, lintang, mbulan, srengenge..hiyo dadi pikuwating rogo nalikane rogo ringkih ( doyo ing sajeroing getih ringkih ).

padunungane badan ono ing njobo lan sajeroing rogo, anglimput sakabehing isen isenane rogo..

kakuwatane rogo iku soko badan lan suksmo, yoiku panyeroting badan ing doyoing bawaono lan unsur organe rogo (suksmo).

badan iku hiyo dadi jembatane jiwo klawan rogo.

Amergo rupane iku alus, lan ora kinaweruhan dening mripat loro iki mulo kaaran SUKSMO, arupo cahyo lapis telu ; dasare kuning semu abang, tengahe ijo moyo moyo, njabane abang semu biru, yoiku sing diarani purbojati, sing nguwati sakabehing piranti urip kang ono ing sajeroing rogo, lan amergo doyoe luwih santosa tinimbang piranti2 ing sajeroing rogo mulo kaaran purbojati.

WEDARANING ROGO

Wahyu pulung andaru teluh papat rupane jiwo kang isih arupo cahyo

nalikane karso kawates dening kalarat suci

kanggo misahake gawe aling aling kahananing jiwo

rosane kalarat sing ora biso ditembusi

kejobo klawan ingkang jumeneng suci pribadi

dene karso kang wus kabuntel lan dadi wuwuh rosane

anggone arep anunggalake

mung ora dadi jumbuh, kejobo mung rasane bae

hiyo asmara jati kang isih biso jumbuh

jumbuihing asmara jati iku kang biso anggendeng sapirang pirang kahanan

hiyo iku kang biso ngendeg kedhering jagad.

dene tempuke doyo soko sapirang pirang kahanan

marang mandege kekedhering jagad

andadikake adeg adeg (wengkuning doyo) ono ing sajeroing tyas

hiyo iku kang bakale mengku sakehing doyo piranti uriping rogo.

Pramono tunggal tuwuh ing jejering tyas

hiyo pramono amung tunggal

kedadeane soko doyoing bawono arupo cahyo telung lapis

dasare kuning mencorong, lan abang merengah, lan abang semu biru

hiyo iku sajatine geni, kang nguripi sakehing pirantining rogo

kang dumunung ing sajeroing rogo.

Waseso tuwuh ing sajeroing tyas

arupo cahyo lapis telu ( dasare kuning enom, ijo pupus lan biru )

hiyo iku angin kang dumunung ing sajeroing tyas

kang anjalari dadine ambegan

amergo iku kang mahanani kuwat ugo biso andadekake rusak

mulo kaaran waseso.

Asal soko kedhering lintang panjer, doyoing bawono lan mbulan

kang urip ing sajeroing tyas

dasare arupo kuning enom mencorong

lan kuning kunir (kedadeane soko mbulan)

lan wungu enom (kedadeane soko lintang panjer)

hiyo iku kang aran Jati

langgeng anane tan maseso tan amurbo tan kawaseso tan kapurbo

hiyo iku kang tansah dadi panglengketing piranti urip nalikane nyandang rogo ing arcopodo

kang ora keno diowahi lan kang ora ngowahi, dununge ora ing njobo ora ing njero

kang ora ngrusak tan keno rinusak

amergo iku rupane banyu lan kang dadi lantaraning roso asmoro jati

mulo kaaran banyu kamanungsan.

Kraton pangrantunan dadi papaning cithakan

bakal kedadeane awak wadag (rogo)

kang bakal disandang ing arcopodo

ugo dumadine lanang klawan wadon

awit tumibo ing pangrantunan.

Hiyo iku budi pakarti

kataman dening kedhering pramono

soko dayaning suryo lan wohing kayu sajati

kang ginendheng dening asmorojati

hiyo iku kang bakale biso anuwuhake pirantine rogo kang alus alus

ono pitu rupane kang dumunung ing sajeroing rogo

Kapisan kaaran Jinem, ateges sawiji mung duweni doyo nenem

kang dumunung ing sajeroing kembang gedhang

rupane doyo nenem iku pandulu, pangrungu, pangecap, pangambu, pangrasa

kaaran ponco indriyo ( ponco iku limo, indriyo iku pangangen angen )

sing keenem arane sanu (bibiting loro lan waras) kang dumunung ora mung ing kembang gedhang

ananging biso anjalar ing saknduwure irung

prenahe ono ing njero ( ing antarane mripat loro )

papan prenahe iku kaaran panon, ateges papaning anon.

dene rupane budi pakarti iku cahyo pitung lapis

hiyo iku langit kang ono ing sajeroing rogo

kang biso dinyatakno temen kasunyatane

biso dingerteni dewe dening poro kang setya tuhu angudi kaweruh

kaaran puat dumunung ing sajeroing tyas

kang dadi geneping cahyo pepitu

hiyo iku kang disebut cipto.

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

JANGKEPE WEDARANING ROGO

Damarmoyo arane

arupo damar, mung moyo moyo padhange

iku kang madhangi mripating rogo

manggon ono ing sajeroing tyas

kang tuwuh soko kedhering lintang, damarjati ugo pramono

andadiake badan pitu arupo cahyo lapis pitu

kang mahanani tuwuhe piranti alusing rogo lelimo

yoiku

Otot alus, iku sing dadi kakuwatan

kang anyambung gandhenge piranti

ing antaraning jagad gede lan jagad cilik

Otot kurang alus, kaaran nadi

iku kang digawe noto piranti piranti sajeroing rogo

Dhuwuran utowo uteg, iku sawijing papane piranti

kanggo anggandheng gathuke kahanan njobo lan njero

iku hiyo salah sawijine sor sorane budhi

Kebuk utowo paru paru

sing kiwo dadi wadah lumebune udara soko njobo

sing tengen wadah palerenane udara kang diwetokno

Jiling, iku rupane piranti kang maligiake lan nglaras doyo

supoyo biso gathuk marang doyoning budhi

kaaran kekandhanging roso

gathukake sing soko njero lan soko ing njobo

Hiyo anane isen isen ing sajeroing tyas 

kang mahanani anane pirantine rogo

nalikane wus jangkep isen isenane

jangkepe isen isenan iku kaaran sajatine lanang wadon

weruho niro, ing njero tyasing manungso iku

ono rupo lanang lan wadon

sumurupono sajatine lanang wadon iku

ora bleger rupane awak wadag iki

amergo anane rupo bleger iki ora langgeng

tur ora tetep ora temen yo sok suloyo

tandane ono bleger rupo lanang

kabeh uwong hiyo ngarani lanang

nanging nyatane ora saktemene lanang

jebule wandu

ono bleger rupo wadon, mung nyatane ora wadon temenan

jebule wadat

mung keh kehane uwong ora weruh marang

sangkane ono wandu klawan wadat

dikiro iku polah sing disejo utowo gawe gawe

nyatane iku mung kahanan njero sing suloyo

marang kedadeane kahanan njobo

dene bisane dadi bleger rupo lanang wadon hiyo 

nalikane isih ono ing sajeroing pangrantunan

ateges setitah kang arep dumadi

Kaaran pratiwi

hiyo iku kang dadiake sakabehing pirantine rogo

awit sing alus alus nganti sing kasar kasar

sing kedadean soko kumpuling telung doyo

kang wus dadi pambunteling pramono

dene pratiwi iku gampang dinulu

tur minongko wadah, hiyo wengkuning kahanan

kang ono ing sajeroing tyas

mulane banjur kaaran wadhag

awit ginjel, jantung, pusuh, ati, kebuk, usus lan wadhuk

iku sarupane wadag kang ono ing njero

dene balung, sum sum, daging, otot, getih, kulit lan wulu

iku sarupane wadag kang ono ing njobo

Samangsane kabeh adon adon pirantining rogo

iku wus jangkep wus pepak 

hiyo iku mangsane temurun

katarik dening doyoe pramonojati

amargo wus soyo kasare

kaserot amargo wus timbang kahanane

linggar soko pangrantunan

tumedhak ing arcopodo kene iki

hiyo iku setitah ingkang tumitah

salin kahanan rupo dumadi.

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Podo Rahayuo , Sagung Dumadhi

Read More