Showing posts with label Roso Pangroso. Show all posts
Showing posts with label Roso Pangroso. Show all posts

Roso Rasaning Manungso

RASAKNO RASANE ROSOMU


Isih akeh wong sing ora podho wikan marang rosone urip.
dikiro anane panggonan anane mongso iku biso anggawe roso
dikiro anane roso iku rupane sing dirasakno
mulo podho bingung golek papan lan mongso

Yo tetep bae nemu bebingung ing saben papan mongso sing ditemokno
ora weruh yen papan lan mongso iku ono amargo anane roso
yo roso sing dienggo ngrasakno
mulo wong yen ngrasakno opo opo gae roso adem hiyo panggah nemu kaademan
amargo papan mongso iku manut marang anane roso
dudu roso manut marang anane papan panggonan

Mulo rasaning urip iku hiyo sing nggelar kahanane papan lan mongso
dudu papan mongso sing biso agawe gelare roso
akeh wong arep lan karep melbu swargo
akeh wong arep lan karep ngemohi melbu neroko
kekarepan kang mangkono iku nuduhno dununge urip sing wus kuwalek, dianggep rasaning urip iku manut papan lan mongso
isih tetep ora ngerti ngertiyo yen gelare papan lan mongso iku gumantung marang pangrasane dewe..

Ono wong kebeg/akeh roso bebingung lan pepanas ing njero dirine
njur melbu swargo....
ning kunu swargo sing dileboni hiyo panggah dadi neroko
amargo papan lan mongso iku ora biso gawe roso pangroso
roso pangroso iku ono ing njero ora ning njobo.

Ono ugo uwong arep ngemohi roso, amargo dikiro isih ono urip tanpo roso,... 
haiyo iku dununge urip wangwungwang kosong raono opo opo, yo dudu opo opo...
pancen ilange roso yo dadi ilange urip..




Roso Pangroso

ROSO RASANE


Disebut roso pangroso karena roso itu ada beraneka ragam, banyak macamnya..
roso adalah sesuatu yang digunakan untuk merasakan. seperti halnya angan2 adalah sesuatu yang digunakan untuk memikirkn..
roso ; secara garis besarnya ;
-roso kasar
-roso alus
-roso luwih alus
-roso alusing alus
Perbedaan alus kasarnya itu seperti udara dan air...bukan seperti halus kasab/besi kayu..

KAHANANING ROSO

Di dalam roso kasar ada roso alus, didalam roso alus ada roso luwih alus, didalam roso luwih alus ; ada roso alusing alus ; disebut sangkalpa (rosojati)..
bagi diri2 bongso janaloka lebih dominan menggunakan roso kasar, sebab roso kasarnya yang lebih besar..sedangkan diri2 bongso endraloka ; karna roso alusnya yang lebih besar, maka lebih dominan menggunaknnya..
sedangkan diri2 bongso guruloka, akan lebih dominan menggunakan roso luwih alus... takkan mencapai roso luwih alus selama belum meleburkan roso alus..
itulah mengapa kepekaan tiap diri seseorang tidak sama, karena memang roso yang dominan digunakan tidak sama..

ROSONING RUMONGSO

Ialah bentuk kata kerja, dengan secara sengaja menggunakan roso ; roso-rumongso..
karena dengan kesengajaan rumongso membawa kesadaran dirinya, dalam menggunakan roso, berbeda dengan KROSO , yakni secara tidak sengaja mengadakan roso, roso yang timbul secara tidak sengaja (kebetulan)...juga berbeda dengan NGRUMANGSANI ; ialah menggunakan roso sebagai titik balik dalam kesadaran dirinya (pemahaman diri)...ngrumangsani sama halnya seperti NGERTENI... .

SESAMBUNGANE

tiada jiwo tanpa roso
tiada hidup tanpa jiwo
jiwo-roso-hidup ; adalah tunggal
tak ada kesadaran tanpa AKU
tak ada aku tanpa diri
tak ada diri tanpa hidup
tak ada hidup tanpa roso+jiwo
...
Oleh karena semua yang hidup memiliki roso, maka semuanya pun juga dapat menggunakannya ; ngeroso-kroso-rumongso-ngrumangsani..... .
tetapi tetap dalam standart potensinya masing2, menggunakan roso yang mana:
roso kasar ; bertautan dengan angen2
roso alus ; bertautan dengan cipto
roso luwih alus ; bertautan dengan budhi
roso alusing alus ; meleburnya budhi.
*roso kasar : mangan penak turu penak ngombe penak..,..........dst
*roso alus : susah bungah nesu muring wedi wani getun........dst
*roso luwih alus : sih katresnan, tatag, tanpo susah.........dst
*roso alusing alus ; yoiku sejatine roso... .

JOYO JOYO WIJOYO
RASAKNO RASANE ROSOMU




Poncodriyo Klawan Arcopodo

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

NGARCOPODO

Iku limang pangroso
.pandulu
.pangrungu
.pangambu
.pangecap
.pangroso awak
Tanpo ono kalimoe, arcopodo iki ora ono
Onoe arcopodo iki hiyo soko onoe kalimo mau
Iku dununge sing dirasakno..sing digae ngrasakno..lan sing ngrasakno..

Gelare arcopodo :

.rerupan lan wewarnan
.sworo
.gegandhan
.legi, kecut, pait, asin, sepet isp
.gatel, keri, alus, kasab, adem, panas
Onoe rerupan iku soko onoe pandulu, lan sirnoe rerupan iku soko sirnoe pandulu, mung ono lan sirnoe iku bareng.
Sworo.gegandhan.legi kecut.adem panas hiyo mangkono, sing ono soko onoe poncoindro
Kalimo limoe ikuloh sg anggelar onoe arcopodo..

Arcopodo iku jagad gedene poncodriyo
Poncodriyo iku jagad cilik
Poncodriyo iku arane roso wadag..poncodriyo diwengku angen angen..yo angen angen iku sing dadi ratune poncodriyo..
Yo ning kunu njur diri muni, arcopodo iki pancen ono..

Mangkene ;
Roso wadag+angen angen+diri = wong bongso donya
Gelare ;
Arcopodo iku jagad gede, ateges sing DIRASAKNO
Roso wadag iku jagad cilik, ateges sing DIGAWE NGRASAKNO
Diri iku sing NGRASAKNO.

Anane sing dirasakno iku gumantung marang sing digae ngrasakno, contone ; anane sworo iku gumantung marang anane pangrungu, sworo ora ono kanggone liyane pangrungu, amargo sworo iku jagate pangrungu, dudu anane pangrungu soko anane sworo..

Dene sing digae ngrasakno iku gumantung marang anane SING NGRASAKNO..
Mulo sajatine sing dirasakno iku ora ono, mergo anane manut sing digae ngrasakno, sing digae ngrasakno iku sajatine ora ono, mergo anane iku manut marang 
onoe SING NGRASAKNO..

Yoiku gelare urip ora nekani papan mongso, anane urip ora soko anane jagad, ananging anane jagad iku soko anane urip, jagad ora nggelar urip, nanging urip iku sing nggelar lan nggulung jagad, urip iku ora manut kahanan nanging kahanan iku manut urip, jagad ora gawe urip nanging urip iku sing gawe lan gelar jagad.

Amargo angen angen iku ratuning arcopodo, mulo kabeh wong donya iki mujo angen angen, hangawulo marang angen angen.

Ning arcopodo (janaloka)
Ono swargo narokoe
Yoiku kepenak lan ora penak
Kang ateges swargo narokoe angen angen
Arupo kesenengan lan sengsorone rogo
Manungso sing gedhe jiwo kawadagane
Yoiku blegere wong bongso donya
Ono wong bongso donya
Ono wong bongso alus
Ono wong bongso dewo
Ono wong bongso pengeran
Dununge kabeh mau dewe dewe
Manut marang jiwoe
Gumantung marang gedhe cilik.e rosoe

Awit kajaten.guruloka.endraloka iku kalingkep janaloka kanggone wong bongso donya
Kajaten.guruloka hiyo kalingkep kanggone wong bongso alus
Kajaten iku kalingkep kanggone wong bongso dewoto
Amung wong bongso pengeran bae sing biso cetho marang anane kajaten.


Podho Rasane Mung Bedo Karepe

PODO ROSO BEDO RAHSO

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

dudu wong golek bungah koyo wong main, rame.rame, ngombe enak, nyanding bondho, mangan enak isp ; kang mangkono iku arane ngudi pepisahan soko kabungahan. 
dadi engatase wong kang lali mesti banjur 
ngiro, disengguh yen wong ngudi kaweruh iku ora duwe seneng babar pisan, amargo tansah susah jalaran mekak pepinginan kang kasar (howonapsu), mestine ya kudu eling yen seneng munu rasaning pengarep.arep kang katekan, awit soko iku ora ono bedane babarpisan karo sing bungah.bungah lan ngenak.enak, amargo kabeh.kabeh podho duweni pangudi lan pangarep.arep ugo podho murih katekane, 

Kang seneng marang kabungahan ora marem.marem, 
kang seneng marang kawruh duwe marem.
Kang seneng marang kabungahan ora bisa tentrem, 
kang seneng marang kawruh sangsoyo lawas soyo tentrem.
Kang seneng marang kabungahan bakal karusakan, 
kang seneng marang kawruh sangsoyo nyedhaki karahayon.
Kang seneng marang kabungahan akeh susahe, 
kang seneng marang kawruh sangsoyo satitik susahe.
Kang seneng marang kabungahan tansah bingung, 
kang seneng marang kawruh sangsoyo padhang.

Sakehing seneng iku PODHO
(mung kacek mlarati karo manfaati).
Mulane kang ngudi kawruh ora perlu gimir, meri, kepencut, ngersulo utawa cilik.aten.

Alus Kasaring Roso

[ Kasar Lan Alusing Roso ]

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Beda.bedaning manungso, iku katarik soko alus kasaring roso pangrosone
ono kang banget aluse, ono kang banget kasare..
pepindhane koyo : pucuking driji karo dlamakan.
pucuking driji biso mbedakake gegrayangane :
sutra,bludru,kapas,kasa,kikir,rempelas, nanging dlamakan ora biso.
pucuking driji gampang krasane, dene dlamakan angel krasane.

Manungsa kang kaupamakake koyo pucuking driji, enggal kroso lan nggraito yen ngrungu pitutur, lan enggal biso mbedak.mbedakake kang perlu lan kang ora, bisa nimbang kang alus lan kang kasar, anggegem kenceng marang nalar kang wigati,
lan tansah ngintip.intip nalar kang bener lan becik.

Ananging kang keno kaupamakake dlamakan : tanpa gawe ; panggugah, penget, kojah, carita, tepo tuladha, pasemon...amargo kabeh ora ono kang kroso ing rosone, amargo rosone kaling.lingan ing rahsa kasar (kasatoan) kang kandel koyo kapale dlamakan.