Showing posts with label Jagad. Show all posts
Showing posts with label Jagad. Show all posts

Dimensi

Janoloko - Endroloko - Guruloko


DIMENSI 

[ jagad/loka ]

Triloka (arcopodo-kaendran-kadewatan)
Dimensi adalah ruang hidup, hidup memiliki ruang bukan
ruang memiliki hidup..
jadi setiap hidup punya dimensinya sendiri
sendiri...dimensi yang sama disebabkan hidup yang
sama..meski tak serupa..tapi se.dimensi

hidup itu melingkupi rasa karsa berpikir/cara berpikir
sedangkan waktu hnyalah bayangan dari ruang.. 
ruang dan waktu (dimensi) tak mempunyai hidup...tapi hidup itu selalu mempunyai ruang waktu..
hidup dan dimensinya adalah kesatuan..
dan adanya dimensi itu sebab adanya hidup..bukan adanya
hidup sebab adanya dimensi..

Setiap dimensi punya arah (ancer ancer)
pada dasarnya dimensi terbagi jadi 3 bagian dan penyatuan
ketiganya itu adalah dimensi ke.4
.dimensi dua arah
.dimensi tiga arah
.dimensi lima arah
.dimensi ke.4 melingkupi ketiga dimensi..
yaitu dimensi yang tidak lagi punya lima arah...melainkan hanya
punya arah luar dan dalam (ancer ancere yoiku njobo
lan njero)
dimensi pertama ada didalam dimensi kedua
dimensi kedua ada didalam dimensi ketiga
dimensi ketiga ada didalam dimensi keempat
dimensi ke4 ada didalam dan diluar ketiga dimensi..
Ialah... .
.Dimensi angan angan
.Dimensi cipta
.Dimensi budhi
.Dimensi leburing budhi
Urip iku ora ning endi endi...
tetep ning kene..ora mbesok ora mbiyen..tetep ing saiki olehe nggelar lan gulung jagad...

JOYO JOYO WIJOYO
JAGAD TANAH JOWO



Book Of Spiritual

BOOK OF SPIRITUALITY

Kecerdasan didalam dimensi kedalaman yang akan menyala atau meredup..bergantung adad diri masing2..kesadaran yang akan berubah/berevolusi..berkembang atau yang akan terlarut pada dimensi fisik..bergantung pada diri masing2..

MIKROKOSMIS

Segala bentuk pengolahan diri baik itu meditasi..semedi..maupun topobroto pada dasarnya dapat menguatkan tubuh2 halus..sehinggah tubuh2 halus tidak mengeras/memadat seiring mengerasnya tulang2 tubuh..ketika tubuh2 halus itu belum memadat..pergerakan semesta raya (bulan bintang matahari) banyak terpengaruh olehnya..dan dimensi spiritual begitu jelas adanya..ketika kesadaran itu utuh..tidak berpling pada masa bayangan (masa depan:lampau)..tetapi hanya menatap masa sekarang/saat ini..karna masa/waktu itu hanyalah priode berjalannya suatu pergerakan..maka tidak ada masa itu nyata selain yang sedang dialami..bukan yang telah & akan dialami..

Seiring memadatnya tubuh2 halus dalam setiap kelahiran..dimensi spiritualpun menjadi semakin maya (samar)..sehinggah dibutuhkan pengolahan2 diri untuk menekan pemadatan yang berkelanjutan..
Materi adalah energi yang terpadatkan
dijaman sebelumnya (jaman kuno)..dimensi spiritual itu lebih jelas terlihat daripada dimensi materi..ketika pancaindra belum sepenuhnya memadat..
ketika pergerakan semesta raya masih saling terhubung (antara mikrokosmis dan makrokosmis)

SUPRANATURAL

Yakni kejadian diluar nalar..meski dijaman spiritual, supranatural itu adalah hal2 yang sudah biasa terjadi..dan memang dilakukan dengan sengaja..bukan kebetulan atau kehendak alam bukan pula perbuatan tuhan maupun setan..

SELUK.BELUK

Akan tetapi kehidupan telah berubah..dimensi spiritual semakin memadat..pikiran menjadi ilusi..perasaan menjadi halusinasi..hanya hal2 materi yang mnjadi nyata..kenyataan adalah materialis..energi menjdi tiada tanpa materi..bahkan ibu bumi sudah tidak peduli (tdk dpt terhubung lagi)..
Itulah mengapa setelah sidarta gautama mendapat pencerahan mengajarkan tentang derita manusia didunia (dimensi spiritual yg kian memadat), karena dia sudah membuka dimensi spiritual dirinya & melihat banyak manusia yang berada dalam penderitaan..arti derita yang dimaksut adalah tidak adanya spiritualitas..

SPIRITIS

Itu bukan tentang permohonan kepada tuhan..sebab itu bukan bentuk olah diri bukan juga kerangka spiritual..bukan tentang mengingat tuhan..karena tidaklah mungkin dapat ingat tuhan..sebab tidak pernah berjumpa..yang ada hanyalah mengingat sebuah nama/sebutan..

GERBANG SPIRITUAL

tubuh fisik-tubuh mineral-tubuh nabati-tubuh energi
Leluhur tanah jawa sudah mewariskan istilah Sasmito-Wisik-Wangsit..yang berarti terhubung dengan dimensi spiritual..meski pada tingkatannya masing2..
Hampir disetiap peradaban dunia..gerbang spiritual sudah tertutup..tidak ada yang dapat membukanya..sebab ajaran2nya sudah terhapuskan..tergantikan oleh kiasan2 beserta dongeng2 halusinasi kepentingan yang memang diadakan demi untuk membuat dimensi spiritual memadat bersama semesta raya..

Meditasi tanah api air udara

Dalam bentuk meditasi apapun akan membuat tubuh mineral menguat..yang berarti akan terlepas dari pemadatan tubuh fisik..yang dalam istilah jawa disebut kasukman : hal2 tentang olah sukmo..
Topobrotoing bumi gunung segoro angin srengenge mbulan lintang angkoso
dalam bentuk topo apapun akan berdampak menguatkan tubuh nabati..dalam istilah jawa disebut badan..yang bertalian dengan nyowo..itulah hastobroto : delapan jalan menyerap energi semesta..
Dan dengan semedi dapat memperkuat tubuh energi..yang biasa disebut dengan jiwo..

Maka dengan tanpa adanya pengolahan diri kecerdasan spiritualpun meredup dan tubuh2 halus akan memadat dengan tulang2 dalam tubuh fisik (raga)..
Dadi sakciptone yo Dadi sakkersone yo Teko sing dadi sejone..hanya ketika dimensi spiritual itu tergelar..

AMBIGUS

Meski dalam dunia modern dunia sains modern dunia pengobatan modern tidak mengakui adanya spiritis..tetapi tanah jowo adalah bumi yang penuh dengan hal2 mistik dan supranatural..

JOYO JOYO WIJOYO
MISTIK SPIRITUAL TANAH JOWO





Kadewatan ( Guruloka )

GURULOKO

KADEWATAN

Hyang hong wila heng
Awigna budiwa nowo songo
Sang dewo sang hyang sang buddo
Gusti tetep ingkang moho suci

Guruloka gelar jejagating bongso kadewatan
Tegese guru iku guruning jagad
Pamomong jagad penggelar nirwono
Kaswargan kanerakan wus lebur ora ono
Bungah klawan susah wus nunggal lebur
Salin kahanan kaganti sarwo seneng
Jalmo guruloka hiyo wong wong kadewatan

Yoiku.
bongso dewo bongso hyang bongso buddo bongso gusti

Bongso dewo
Yoiku diri diri kang wus dunungi kabecikan
Dene wong becik iku dudu wong sing karep becik
Tegese wong karep becik iku isih nuju dadi wong becik
Amargo isih durung ngenggoni kabecikan
Jiwone isih durung salin luwih alus
Mulo dirine isih demen marang becik
Isih gething utowo ngemohi olo
Wong ingkang nuju marang becik iku
Mung ngenggoni becik ing karep
Dirine isih durung salin dadi diri ingkang becik
Hiyo durung dunungi bongso dewo
Koyo dene meneng, durung meneng temenan
Amargo jiwoe isih durung salin rupo
Bongso dewo iku bedo klawan bongso hyang

Bongso hyang
Yoiku diri diri kang wus dunungi kawicaksanan
Wus dadi wong ingkang wicaksono
Iku dudu wong sing karep wicaksono
Dudu wong sing lagi nuju kawicaksanan
Dene wong karep wicaksono iku isih ngudi kawicaksanan
Mulane isih gething ora adil lan dhemen adil
lan sewalike
Ugo isih dhemen marang kawicaksanan
Kaaran durung ngenggoni wicaksono
Amargo jiwone isih durung salin rupo
Hiyo ora ndunungi bongso hyang
Bongso hyang iku bedo klawan bongso buddo

Bongso buddo
Yoiku diri diri kang wus dumunung ing pangastuti
Ateges wus dadi wong kang welas asih
Dudu wong kang lagi nuju marang welas asih
Yo dudu wong kang karep welas asih
Dene sing karep utowo tumuju welas asih
Iku isih pamrih marang dirine
Isih dhemen welas asih
Ugo isih misah welas klawan asih
Amargo jiwone si diri isih durung salin rupo
Hiyo durung ngenggoni bongso buddo

PEPENGET
Wong bongso dewo iku dirine luwih alus tinimbang bongso bethoro
Dirine bongso dewo sandangn jiwo kabecikan
Ateges rosone kabecikan dadi pancering dirine

Wong bongso hyang iku dirine luwih alus tinimbang bongso dewo
Awit dirine bongso hyang sandangn jiwo kawicaksanan
Ateges pancering roso uripe iku arupo wicaksono
Yoiku diri diri ingkang wicaksono

Wong bongso buddo iku dirine luwih alus tinimbang bongso hyang
Yoiku diri kang wus sandangan jiwo pangastuti
Ateges sing dadi pancering roso uripe iku welas asih
Dene wicaksonoe ugo kabecikane iku mung ubo rampe (ancer ancer)

Dene kabeh wong guruloka/kadewatan iku anggelar nirwono

Bongso gusti
Gusti iku dudu dewo hyang ugo buddo
Gusti iku ingkang moho suci
Gusti iku mung siji
Dene buddo iku akeh… sang buddo amung siji
Hyang iku yo akeh…. nanging sang hyang iku siji
Dewo hiyo akeh…. nanging sang dewo iku mung siji
Mulane ono aku ono sang aku

TUMITIS
Nitis tumitis manitis titisan katitisan
Awit sing biso manitis iku jalmo kadewatan
Hiyo wong wong guruloka
Yoiku jalmo ingkang dumadi
Ingkang nggelar rogo
Temurun laer ing arcopodo
Hiyo iku dumadi sing kaaran titisan
Titisan iku dudu rengkarnasi hiyo dudu katitisan

GUMELARING GURULOKA
Kabeh uwong iku biso ndunungi bongso kadewatan
Hiyo biso dunung ing kaendran
Dadi salugune bongso kadewatan kaendran nalikane njalmo
Gumantung ing praupan jiwoe ing salin lan orane
Kabeh urip bongso kaendran rosoe iku roso alus 
Dasare roso alus iku bungah susah dhemen gething wedi wani (swargo/naroko)
Kabeh urip bongso kadewatan iku rosoe luwih alus
Dasare roso luwih alus iku seneng tresno tatag (nirwono)

Ora amargo ngujo ora amargo nyembah bongso kadewatan
Uwong biso dadi bongso kadewatan
Ora amargo lelakon becike…uwong ngenggoni jiwo ingkang luwih alus
Bisane hiyo mung naliko jiwo salin rupo amargo kerep semedi

Ora ono bongso kadewatan iku duwe pengikut
Pomo duweni pengikut….si pengikut mesti ora ning guruloka
Ateges ora biso manjing dumunung ing kadewatan
Amargo gelar gumelar uripe wus ora podo
Ateges ora ono sesambungane

Dene ing arcopodo kabeh urip sandangn rogo
Kanggone sing podo podo makartino poncodriyo
Mesti bae biso srawungan seksen sineksenan
Amargo gelar gumelar jagate podo
Sing ngalami podo iku rogoe dudu jiwoe
Poncodriyoe dudu roso pangrosoe
Dene gelar gumelar jiwoe wong arcopodo iku ora mesti podo
Mulane ono sing dhemen iki ono sing ora
Ono sing gething iku ono sing dhemen iku
Susah bungahe yo bedo sangkane
Adem tentreme yo ora podo, yen podo amesti sambung (salaras)
Dadi mung podo podo anggelar arcopodo : rogoe
Ateges podo podo ngalamine (seksen sineksenan)

PENGETAN
Kaswargan lan kanerakan iku ono ing endi endio papan lan mongso
Amargo kekarone iku digowo digembol manungso mrono mrene
Sing nggelar jagad iku urip
Dene urip ora digelar jagad
Anane jagad iku soko anane urip
Dudu anane urip soko anane jagad
Bangsane sato dadi bangsane manungso
Bangsane manungso dadi bangsane sato
Bongso kadewatan dadi bongso manungso
Bongso manungso dadi bongso kadewatan kaendran kajaten
Wong kaendran ora weruh marang kadewatan kejobo mung satitik (ora akeh weruhe)
Wong kadewatan ora weruh ing kajaten, kejobo mung satitik
Mung wong kajaten bae sing biso weruh kahanan jati
Olehe weruh klawan jangkep (wutuh)

Tegese wong kadewatan iku jalmo urip ing guruloka
Tegese wong bongso kadewatan iku dumadi sing jiwoe ngenggoni jiwo2 bongso guruloka
Dadi wong bongso kadewatan iku dumadi pawakan wong kadewatan
Jalmo iku urip bebadan jiwo
Dumadi iku urip bebadan rogo
Setitah iku urip bebadan sukmo
Ning arcopodo ono swargo naroko (mangan enak turu ora penak)
Ning kaendran ono swargo naroko (bungah susah)
Ning guruloka iku ws ora ono swargo naroko
Ateges wus tanpo susah 
Dadi kabeh urip ing guruloka iku wus tanpo susah (nirwono)
Dene tanpo susah iku ono rong macem
Ono tanpo susah (peteng) ono tanpo susah (padhang)

Bongso kadewatan iku rahsoe luwih alus
Bongso kaendran iku rahsoe alus
Bongso kadewatan jiwoe iku luwih alus
Bongso kaendran jiwoe iku alus
Bongso kadewatan rosoe luwih alus
Bongso kaendran rosoe alus
Bongso kadewatan ndunungi budhi
Bongso kaendran ndunungi cipto
Dene wong janaloka iku ndunungi angen angen
Jiwo roso rahsoe isih kasar
Tegese alus iku padhang
Tegese kasar iku petheng
Sing padhang hiyo cetho sing petheng iku ora cetho
Kaaran samar iku amargo ono ing antarane padhang lan petheng.

Jangkepe Kaendran

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

JANGKEPE KAENDRAN


"Bethoro-Lelembut-Dedhemit-Memedhi-Peri Prayangan-Bongso sarpo-Brekasaan-Siluman"

Kaendran ateges jejagading bongso alus, yoiku endraloka
bongso alus kang wus sampurno kaaran bethoro
bongso bethoro iku sing kuoso marang kaendran
wong kaendran, hiyo bongso endraloka iku jalmo dudu dumadi
dene bongso dumadi iku ngenggoni arcopodo (janaloka)
Bongso bethoro iku bedo karo bongso lelembut
dene bongso lelembut iku wong kaendran sing ngudi kasampurnan
koyo sing kaaran gandaruwo, iku sawijining bongso lelembut
ugo sing diarani mustikaning jagad iku hiyo lelembut
bongso lelembut iku wus ora dhemen tetulung marang kabeh dumadi
ugo ora dhemen nggudo bongso dumadi
bongso lelembut iku mung ngupoyo dhirine nuju kasampurnan
ateges sampurnaning wong kaendran

Bongso lelembut bedo karo bongso dedhemit
dedhemit iku biso srawungan karo manungso
hiyo dhemen lan gelem tetulung marang manungso
dedhemit keh kehane ono ing pegunungan utowo alas

Bongso dedhemit hiyo bedo karo bongso memedhi
sing kaaran memedhi iku koyo wewe gombel, ndas glundung, colok isp...
yoiku wong kaendran sing dhemen nggudo manungso
ateges dhemen jail marang manungso

Bongso memedhi iku bedo karo peri prayangan
bongso peri iku sawijine wong kaendran sing manggon ing pucuke wit witan
jejuluk putri kembang
dene peri prayangan bedo karo bongso sarpo
bongso sarpo iku wong kaendran sing ngenggoni rowo rowo
bongso sarpo iku dudu bongso brekasaan
dene brekasaan iku wong kaendran sing jejuluk leletheking jagad
yoiku sawijine wong kaendran sing ora duwe tuju opo opo
hiyo ora arep anggayuh opo opo

Dene siluman iku wong kaendran bongso moyo
bongso siluman praupane hiyo praupan moyo
koyo asu baong, jaran penoreh isp..
sing mesti bongso siluman iku ndunungi pesugihan
lantaran nganggo tumbal nyowo
koyo tuyul ugo buto ijo iku hiyo siluman
sing diramut manungso kanggo pesugihan

Kang koyo mangkono kabeh iku podo2 wong kaendrane
mung bedo jejagate..
terange mangkene :
ning arcopodo iki ono bangsane manungso, bangsane gegremetan, tetuwuhan, sato isp..
sing kabeh mau podo podo bongso dumadi mung bedo jagate..
jagate manungso bedo karo jagate wedus sapi
dene jagate wedus sapi iku suket gegodhongan
manungso biso ngenggoni jagate wedus sapi
mung wedus sapi ora biso ngenggoni jagate manungso
mulo uwong biso mangan gegodhongan nanging wedus sapi ora biso ngombe kopi
manungso biso weruh wedus sapi ananging wedus sapi
weruhe marang manungso ora jangkep
bedo maneh karo bangsane tetuwuhan, iberan ugo gegremetan
podo podo urip ing arcopodo mung bedo jagad uripe
iku pepindhane bongso bethoro - siluman

Sing koyo mangkono iku amergo jiwoe ora podo
mulo gelar jagad uripe hiyo bedo
wong kaendran iku jiwoe jiwo alus
jagate hiyo alus, mung alus iku dadi kasar kanggone sing luwih alus
angin iku alus, mung iku kasare udara, udara hiyo alus mung iku kasare howo.

PEPENGET

Praupan utowo rerupan iku dudu jagate urip, ananging iku jejagading pandulu
Alus kasar dudu alus kasab, alus kasab iku lembut ora lembut
alus kasar iku njobo njero, koyo dene lemah klawan banyu ; lemah iku kasar, banyu iku alus ; lemah ora biso ing njerone banyu, mung biso kumambang ing banyu
dene banyu biso ing njerone lemah, amergo banyu luwih alus tinimbang lemah, banyu iku alus mung udara luwih alusan maneh
mulo banyu ora biso ing njerone udara, bisane mung kumambang ing udara ; nanging udara biso ing njerone banyu

Ning kaendran iku ono swargo lan narokoe ; mung swargo narokoe iku alus
ora podo karo swargo narokoe arcopodo, mangan enak turu enak iku rogo ; swargoe arcopodo
koyo nesu, muring, dhemen, bungah, gething, susah iku rahsa ; swargo narokoe kaendran

Swargo narokoe endraloka iku hiyo bedo bedo, bedo ing kaalusan
kaalusan sing koyo epek epek karo driji tangan sing nggrayah2..
ono sing alus, kurang alus, kurang alusan maneh...

Sing ndunungi bongso bethoro nganti siluman iku dudu rupane ananging jiwo-roso-uripe
jiwo roso urip iku tritunggal

Nunggal iku ono nunggal pisah ono nunggal lebur
nunggal lebur iku salin kahanan, nunggal pisah ora salin kahanan

Wong kaendran iku dhiri dhiri bongso endraloka
Wong bongso kaendran iku dhiri dhiri janaloka sing ngemperi wong kaendran
Wong kaendran iku jalmo urip ing endraloka
Wong bongso kaendran iku dumadi sing mirip jalmo endraloka ; sing mirip dudu rupane ananging jiwoe

Ora kabeh manungso iku jiwoe jiwo bongso janaloka ; ono sing bongso kaendran, kadewatan ugo kajaten
Dene sing kaaran bongso iku : urip sing wus ono rupane
koyo lamphor ugo jrangkong iku hiyo dudu bongso kaendran ; iku bangsane teluh
koyo bongso karuhun-dhanyang-krambyangan iku dudu bongso kaendran ; iku dumadi sing durung njalmo
sing ngrambyang iku dununge jiwo janaloka durung jalmo
sing dhanyang iku dununge jiwo endraloka durung jalmo
sing ngaruhun iku dununge jiwo guruloka durung jalmo
ateges durung jalmo naliko rusake rogo, patining dumadi iku dumunung ing :
dumadi wurung jalmo (rengkarnasi)
dumadi durung jalmo (ing antoropodo)
dumadi ingkang jalmo (bongso jalmo)
Ono wong weruh bangsane kaendran, weruh klawan jangkep utowo kesamaran
iku olehe weruh mesti amergo ono sesambungan (gathuk)
Gathuk - Jumbuh- Nunggal (nyawiji)
nalikane ngarani ; ning kono ono dhemite, iku mung rumangsane bae
sing ora rumongso yen nang kene hiyo ono dhemite
Triloka : janaloka-endraloka-guruloka
saknjerone janaloka ono endraloka, saknjerone endraloka ono guruloka
mulo endraloka iku ora ning kono, nanging ning kene, mung kahanane alus
olehe ngarani ning kono iku amergo ORA KINAWERUHAN ING KENE
Bangsane bethoro weruh bangsane lelembut, 
dene lelembut olehe weruh bethoro iku ora jangkep (sathithik)
bangsane lelembut weruh bangsane dedhemit, 
dene bangsane dedhemit ora weruh lelembut kejobo mung sathithik
koyo mangkono sateruse...

Weruh iku ora mesti ndulu, ono weruh sworo, ono wweruh gondho, 
dene pandulu mung weruh ing rerupan-wewarnan
Ora ono dumadi weruh endraloka kejbo wong bongso kaendran ; 
ora ono dumadi weruh guruloka kejobo wong bongso kadewatan..
Manungso manunggale roso iku nunggal pisah, koyo dene wutuhe rogo, dudu nunggal lebur ; dene lebur iku ono : lebur musnoh ono lebur nunggal
lebur musnoh iku sirno kahanane ; lebur nunggal iku salin kahanane
Urip klawan jagate iku nunggal pisah ; jagad cilik klawan jagad gede hiyo nunggal pisah
dene nunggal lebur iku koyo pepanganan sing dipangan
utowo koyo kedadian lakuning maruto nunggal klawan howo dadi ; 
lidhah (kilat), gludhug, ugo gelap (bledek).

SAMBUNGE KAENDRAN

Ing bongso siluman isih ono sapirang pirang bongso
sing isih kelbu bangsane siluman
sapirang pirang mau awit bedo ing jinise
ing bongso brekasaan ugo akeh macem jinise sing bedo bedo
ing bongso sarpo hiyo akeh macem jinise
mung tetep bongso sarpo
ing bongso peri prayangan ugo mangkono
ing bongso memedhi dedhemit ugo lelembut duwe pirang pirang macem jinise
mung ning bangsane bethoro ora ono macem jinise bethoro
ora ono perangan liyo, kejobo mung bedo ing sesebutan (jeneng)

Mangkene gamblange :

Ono wong bongso kaendran, jiwoe ngenggoni bongso dedhemit, nalikane jiwoe soyo alus, nyedhaki bongso lelembut, ning kunu njur mandeg kaalusane
jiwoe hiyo isih durung salin rupo, mulane hiyo isih tetep bongso dedhemit, mung kaalusane bedo, hiyo dudu bongso lelembut
wong bongso lelembut hiyo mangkono, isih durung salin rupo, mung wus mandeg, dadi tetep bongso lelembut mung bedo kaalusane
pepindhane ;
pomo jiwo lelmbut iku warna ijo ; jiwo bethoro warna abang
ning kunu warna ijo durung dadi abang, isih ijo semu biru ; ijo semu kuning ; ijo semu abang...
koyo mangkono sateruse.


Timbanganing Jagad

TETIMBANGANING JAGAD

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Sarupaning kahanan iku duwe timbangan.
gedhe duwe timbangan cilik..
akeh timbangane satithik..
olo tetimbange becik..
timbangan iku mesti ono ing tengah.tengahe..
ya iku sing perlu dititiprikso.
Kahanan loro kang tetimbangan iku ora ono wates ing tetepe..tengah.tengahe mau ngolah.ngalih manut jaman..manut papan..yaiku manut karepe wong akeh.

Upamane mangkene :
Dek jaman biyen duwe duwit sewu rupiya iku wus aran sugih nanging jaman saiki ora..duwe duwit puluan ewu iku wus sugih tumraping wong kere, nanging tumrape sing sugih ora.
dadi ngarani sugih miskin..bodoh pinter iku manut jamane lan ditimbang karo sopo.
timbangan iku mesti duwe kosokbali..
timbangan iku ora duwe pungkasan nanging kosokbali duwe pungkasan.

Wetan iku timbangane kulon, nanging wong lumaku ngetan, ing bumi kene bisa muncul ing kulon, sebab bumi iki bunder..wetan.kulon iku ora duwe pungkasan, amargo sawijining pulo keno dadi wetan, ya biso dadi ono ing kulon, yen katimbang pulo liyane..
lor iku timbang karo kidul, lan uga kosokbaline, sebab ono jeduge ing pucuk ancere bumi..ora ono papan ing bumi kang ono sak.lore pucuk elor..mentung iku kosokbaline dipentung..yen wong dipenthungi bae, pungkasane ora dadi menthung..seje karo wong lumaku mangulon dadi bali mangetan.

Wutuhing jagat iki soko timbangan, yen sawijine kahanan ilang timbangane:
Ya banjur ilang babarpisan..yen wong sadeso podo racak olehe duwe duwit ,
mesti ora ono aran sugih lan miskin.
yen doyoing bumi sing narik mbulan ugo lintang liyane ora timbang, amesti mbulan katut marang salah sijine sing narik, dadine ora ono mbulan.
mulane urip ojo mung nyawang kahanan siji bae, kudu biso nyawang timbangane ugo...
wong ora weruh kepenak, yen ora weruh kangelan.
sawijining wong diseleh ing pulo sepi, disangoni duwit sewu.yuto, ing kono deweke ora biso ngaku sugih, sebab ora duwe timbangan wong liyo.

Macan iku memangan sato liyane ing alas..yen alase dibabad, sato pepangane macan dadi entek, senajan macane ora dikapak.kapakake, yo banjur melu entek, sebab tetimbangane sing mangan karo sing dipangan wis owah..ono tanduran katekan ama walang..walang maune mung sethithik, amargo oleh pakan akeh, banjur tumangkar akeh..walang duwe satru yoiku manuk, yen walange mundak, manuk yo nimbangi mundak, amargo manuk siji mangan walang akeh, suwe.suwe walange entek, manuke y melu entek, ora dadi mundak akeh, sebab pakane ilang.

Tegese :

Saben ono gelaring urip ditumpes, mesthi ngatutake tumpesing timbangane

Mulo lakune donya iki ubeng.ubengan manut kalangan bunder..
upomo macan ditumpes, celenge ora kalong, dadine kakeyan, lan yen kurang pangan ing alas, banjur moro ngrusak tanduran, rusaking tanduran, ngilangake pangane wong, yen wong ora numpes ama celeng, bakal ora ngalap asiling tanduran..dadi ilange macan mesti njaluk ilange timbangan kahanan liyane.

Ono wong waras..klebon bakteri, bakteri iku tumangkar mangan getih, agawe laraning awak, nanging getih banjur nimbangi ngetokake zat sing biso nawar racune bakteri...yen akehe wis timbang, awak lagi biso waras..yen durung biso nimbangi, awak tansah lara bae..wong nyambutgawe rekoso, timbange kudu mangan sing akeh..yen mangane akeh nanging rekasane awak kurang, y banjur ora timbang ing awak..utowo nyambutgawe rekosi nanging sethithik mangane iku ora timbang, banjur tenaganing awak kurang..

Mulane kudu biso ngilo lan njogo timbangane sakehing kahanan.