GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI
SAMBUNGE TRADISI JOWO
Monggo tresno budoyo
Budoyo jowo linangkung utomo
Utomoning kinaweruhan cetho
Welo welo ing sirnoing grahono
Hoo kabeh wong jowo njawontoho
Anoto aniti dumadiyo kertoraharjo
Klawan nguri nguri tinggalaning leluhur niro
Hiyo jawoto nukating tanah jowo
Awit boso kaweruh ugo budoyo
Ingkang lugu yektine racuten
Rucaten yekti ingkang awor wuwulan
Mulo tanggapo ing kabeh sasmito
Sasmitoning pralambang weninge sunyo.
RUWATAN
Yoiku tradisi jowo mbuwang sengkolo
sengkolo iku arupo apes, dene apes iku maneko werno
awit loro loronen, keno ciloko, gagal usaha lan liyo liyone kabeh
kaapesan kaapesan iku ora nylarase pamikire angen angen
hiyo macem.maceme sing ora ngepenakake
wong sing akeh banget apese iku perlu diruwat
dene sayektine kang rinuwat iku ciptone
ruwatan iku ora nganggo dungo dungo ugo jampa jampi
dibisao ngruwat awake dewe, yen ora biso mestine rinuwat dening wong liyo sing biso..
dene bisane uwong liyo ngruwat iku yen deweke ora nandang sengkolo
ateges ora patut diruwat, yen podo podo patut diruwat hiyo mesti bae ora biso nguwat..
NGRUWAT
Yoiku nganggo siraman banyu kembang : banyune sumber (sumur), kembange mawar abang..
disiramno koyo ngedusi bocah cilik..
Ing wayah isuk, nalikane srengenge durung panas sorote…
SUNGKEMAN
Yoiku tradisi jowo ngambung lutute wong tuwo
tegese wong tuwo iku sing ngrumat siro awit laer/bayi
yoiku ibu lan bopo.....
sungkem kae soko tembung 'sengkem' kang ateges dengkol/lutut
iku budayane jowo sing dilakoni ono ing rong mongso
siji ; mongso ketemu
loro ; mongso lungo
nalikane suwe ora ketemu, yen ketemu sungkem
nalikane sabendino ketemu, yen lungo sungkem
hiyo koyo mangkono iku patrape wong jowo nalikane lungo teko
yen siro lanang ngambungo lutut sing tengen
yen siro wadon ngambungo lutut sing kiwo
dudu salim ora salaman ora sujud ora ngambung sikil, ananging sungkem.
